Laatste update: 10/05/2017

PGS

Bij PGS of pre-implantatie genetische screening tellen we een aantal of alle chromosomenparen in één of meerdere cellen van het embryo.
Embryo’s met een abnormaal aantal chromosomen noemt men aneuploïd, vandaar dat we deze techniek ook ‘aneuploïdie screening’ noemen. Aneuploïde embryo’s worden niet teruggeplaatst omdat ze niet leefbaar zijn of aanleiding kunnen geven tot de geboorte van een kind met problemen.

Verschil tussen PGD en PGS

Bij een PGD zoeken we gericht naar een welbepaald erfelijk gendefect: in het labo weten we van tevoren welk defect op welk chromosoom of gen we zoeken.

Bij PGS daarentegen evalueren we niet één welbepaald gen of chromosoom, maar tellen we de chromosomen in de cellen die we uit het embryo hebben gehaald.
Dankzij PGS kunnen we in het labo een selectie maken van bevruchte embryo’s, niet alleen op basis van hun morfologie (de vorm en het aantal cellen), maar ook van hun chromosomale inhoud.


Het nut van PGS

Vandaag bestaat veel discussie over het nut van PGS. Een aantal studies heeft aangetoond dat de kans op zwangerschap er niet door verhoogt. In een aantal gevallen kan PGS wel helpen om het IVF-falen beter te begrijpen.
De nieuwe technieken van genetische screening met behulp van microarrays zijn evenwel veelbelovend. Ze zijn nauwkeuriger en laten toe om alle chromosomen te analyseren.

Hoe dan ook zijn verdere studies nodig om de meerwaarde van aneuploïdie screening in het kader van een IVF-behandeling te bevestigen.

Als je arts PGS voorschrijft omdat dit nuttig voor u kan zijn, zal de PGD-kliniek proberen om zoveel mogelijk embryo’s genetisch te screenen. Afhankelijk van het aantal, de kwaliteit en de genetische toestand van uw embryo’s is het echter altijd mogelijk dat geen terugplaatsing van embryo’s kan plaatsvinden.