Laatste update: 29/06/2017

Genen

DNA vormt een aaneenrijging van ± drie miljard nucleotiden (ACGT in steeds wisselende combinaties van drie), die samen onze erfelijke code vormen.

Je kan die bijna oneindige opeenvolging van letters zien als duizenden bladzijden tekst, die samen de handleiding vormen die ons tot mens maakt. In de handleiding zitten vele duizenden instructies vervat om ons te doen functioneren. Dat zijn onze genen.

<top>

Genexpressie

Tijdens de genexpressie moeten de introns of het nonsens-DNA verwijderd worden. Dat kan alleen als het DNA van een gen eerst wordt 'overgeschreven' naar complementair RNA (ribonucleïnezuur). Dat noemen we de 'transcriptie'.

De verdere verwerking van het RNA verloopt in een proces van 'splicing': de introns worden weggeknipt, zodat de verschillende exons van een gen opeenvolgend verzameld worden en samengevoegd. Daarna speelt zich ter hoogte van gespecialiseerde fabriekjes in het cytoplasma – de ribosomen – 'de translatie' af: de vertaling van het RNA in de correcte aminozuurketen. Die aldus gevormde keten zal, na de nodige aanpassingen, uiteindelijk het functionele eiwit vormen.

Ook belangrijk om te weten is dat, hoewel al onze cellen hetzelfde DNA bevatten, niet in al onze cellen dezelfde genen tot expressie komen. Een huidcel gedraagt zich immers anders dan een hersencel of een orgaancel en wordt dus gestuurd door andere bevelen. In elke soort cel kunnen er dus andere genen tot expressie komen — soms in verschillende hoeveelheden — of andere eiwitten met elkaar samenwerken.

<top>